Als we door de kassen lopen, zien we ellenlange rijen met kerststerren. Helemaal passend bij de tijd van het jaar. “Wij kweken hier eenjarige bloeiende planten voor tuincentra, bouwmarkten en supermarkten en een deel voor de bloemisten en mkb’ers die een kleinere oplage aan perkgoed verkopen.” Ongeveer 80 vaste medewerkers zorgen ervoor - met een strakke planning - dat alles op tijd wordt geplant en geleverd. Op het drukste moment in het voorjaar wordt dit team aangevuld met flexwerkers, waardoor er in totaal 300 mannen en vrouwen in de kassen aan het werk zijn.
Al die kassen worden voor 95% verwarmd met biomassa van Van Werven. Als we vragen waarom, komt er een verrassend antwoord: “Eerder verwarmden we de kassen met een gaskachel, eigenlijk een hele grote cv ketel. Daar had je weinig omkijken naar. Eén keer per jaar onderhoud en verder draait dat gewoon.” Toch besloot Wouters in 2008 de eerste biomassacentrale te installeren. “Het gas werd duurder, dus we zochten een alternatief. Maar uiteraard is duurzaamheid ook steeds belangrijker geworden, daar vragen onze klanten ook om.” En zo kwam er in 2016 een tweede centrale en in 2018 de derde. “Maar als je geen gedoe wilt, moet je het niet doen hoor, want er zijn veel meer storingen”, zegt Frido lachend. Toch wegen de voordelen op tegen die storingen en blijft Wouters bij het besluit om op biomassa de kassen te verwarmen.

“Wat wij merken, is dat als de jongens bij Van Werven weten hoe het werkt, dat we een hele goeie mix krijgen van het hout. Je moet beseffen dat het brandstof is en dat heeft zuurstof nodig. Dus er moet genoeg lucht in zitten en een goede mix van grote en kleine stukjes.” Stammetjes in de mix? Dan loopt het systeem vast en moet Frido ’s nachts zijn bed uit om het op te lossen. “We hebben goed contact met Van Werven en koppelen altijd terug als er iets niet lekker gaat en dan wordt dat goed opgelost.” In het voorjaar, als de temperatuur nog laag is, maar de bloemetjes hard moeten groeien, worden er wekelijks 16 vrachten met 2 containers houtchips naar Ens gebracht.
"Zolang wij echt het restproduct in de oven gooien, is het duurzaam."
Frido Wouters
Maar die duurzaamheid, hoe zit dat eigenlijk? Daar is Frido duidelijk over: “Zolang wij echt het restproduct in de oven gooien, is het duurzaam. Stamhout gaat naar de houtzagerij, maar zijtakken en ander groenafval kunnen beter in de verbrandingsoven, dan in het bos. Daar komt dan alleen maar CO2 vrij, nu komt er ook nog warmte vrij en besparen we daarmee op gas.”
We lopen een rondje door de biomassacentrale en nemen een kijkje in de verbrandingsoven. Als een waar hellevuur fikt het hout daar tot een temperatuur van meer dan 900 graden. Hiermee worden grote vaten water verwarmd die ervoor zorgen dat door middel van stadsverwarmingsbuizen onder de grond, de kassen continu op de juiste temperatuur zijn. Naast de eigen kassen, worden ook de kassen van de buren hiermee verwarmd. Zij hadden zelf geen ruimte voor een biomassacentrale, maar delen zo toch mee in deze manier van verwarmen. Dubbel duurzaam dus!




