Hoe ben je bij Van Werven terechtgekomen?
“Via mijn vader. Hij was directeur van een aardappelsorteerbedrijf en had daarnaast een boerenbedrijf met zo’n 40 koeien, wat toen best groot was. Hij had veel machines die hij verhuurde, en als vijftienjarige werkte ik bij hem. Soms ‘verhuurde’ hij mij ook, bijvoorbeeld bij een loonwerker waar ik aardappels en bieten rooide. Van Werven kende mijn vader goed. Ze kwamen bij ons als er grondwerk nodig was. Zo hielp ik op een dag bij Van Werven mee op de trekker en ben ik blijven hangen. Ik kreeg later wel aanbiedingen van andere bedrijven, maar ik had plezier in mijn werk en de werksfeer was altijd goed - dat is het belangrijkste.”
Wat waren je werkzaamheden?
“Ik begon op de trekker met een dumper. Niet zo’n trekker als tegenwoordig hoor, maar zo’n eentje met een halve cabine en een ijzeren kuip als stoel. Als het regende, werd je vanbinnen net zo nat als buiten. Daarna stapte ik over op een klein Atlas-shoveltje. Daarmee heb ik bij veel boeren kippenschuren uitgemest, maar ook priegelwerk in kleine tuintjes gedaan. Werken met kleine machines vond ik altijd het leukst, vooral het secure, fijne werk. Vervolgens ging ik aan de slag met een Volvo 4200, en niet veel later kwam de lasertechniek in opmars. Ik was de eerste bij Van Werven die daarmee ging werken. Door het gewoon te doen, leerde ik het mezelf aan. Geleidelijk kwam daar ook het graderwerk bij. In de winter deed ik vaak ander werk: soms op de kraan, maar ik ging ook weleens mee met de vuilniswagen. Mijn laatste jaren bij Van Werven heb ik met veel plezier bij de recycling in Hattemerbroek gewerkt.”
Hoe zien je dagen er tegenwoordig uit?
“Allereerst zijn er thuis – op de oude boerderij van mijn ouders – altijd klusjes te doen. Twee dagen per week passen mijn vrouw en ik op onze kleinzoon, en daarnaast doe ik vrijwilligerswerk bij mijn voetbalclub OWIOS. Ik maai wekelijks het gras én help mee met de bouw van het nieuwe clubgebouw. Toevallig is Van Werven de hoofdsponsor, dus kon ik met hun machines het grondwerk doen. Verder voetbal ik nog elke zaterdag - ik ben het oudst spelende lid – en trekken mijn vrouw en ik er graag op uit met de caravan. Sinds mijn pensioen doen we ook samen de wekelijkse boodschappen. Dat vind ik gezellig. Eigenlijk kom ik tijd tekort!”
Wat is je leukste herinnering bij Van Werven?
“Dat ik mijn werk altijd op mijn eigen manier mocht invullen. Natuurlijk moest ik me aan de opdracht houden, maar de uitvoering mocht ik zelf bedenken en dat heb ik altijd fijn gevonden. Mijn jarenlange ervaring werd ook echt gewaardeerd. Door de jaren heen heb ik aan veel mooie klussen gewerkt. Zo denk ik aan het agrarisch themapark de Flevohof in Lelystad, waar alles nog vanaf de grond opgebouwd moest worden, en aan de aanleg van sportpark OWIOS. Maar eigenlijk vond ik bijna alles leuk om te doen - ik lever gewoon graag mooi werk op.”
Mis je het werken bij Van Werven?
“Nee, het werk zelf mis ik niet. Ik geniet nu van alle vrijheid en ben volledig mijn eigen baas. Bovendien heb ik nog genoeg leuke dingen te doen. Wat ik wél mis, zijn de collega’s. Daarom frituur ik elke donderdag tussen de middag bij de recycling in Hattemerbroek. Dat deed ik al toen ik er werkte en ben ik blijven doen. Het is een fijne groep mensen.”
Wat is jouw tip voor de collega’s die binnenkort met pensioen gaan?
“Ga niet stilzitten, maar blijf in beweging. Dat geldt trouwens niet alleen voor gepensioneerden, maar ook voor wie nog werkt. Ik ben altijd sportief geweest, en daardoor ben ik nog steeds fit. Daar heb ik tijdens mijn werk veel profijt van gehad - en nu nog steeds. Maar dat gaat natuurlijk niet vanzelf, daar moet je wel iets voor doen!”