December 2024
Andries werkt alweer dertien jaar op het hoofdkantoor aan de Zuiderzeestraatweg en zorgt ervoor dat zijn collega’s bij Van Werven hun werk kunnen doen in software platform Metacom. “Als er problemen zijn, onderzoeken mijn ict-collega’s en ik het en we kijken of we het kunnen oplossen of dat we het doorspelen naar de leverancier.”
Kolonie in Brazilië
Andries volgde, zoals veel van zijn collega’s, niet een ict-opleiding, maar een opleiding in elektronica in Zuid-Afrika. Hoe dat zo kwam? Daarvoor gaan we terug naar zijn geboorteland Brazilië. “Ik kom uit een normaal, Nederlands, kerkelijk gezin. We waren met zes kinderen en ik was de vierde. Toen wij nog niet geboren waren, vertrokken vanuit onze kerk meerdere gezinnen naar Brazilië om een Nederlandse kolonie te stichten. Met als doel om daar een toekomst op te bouwen. Als kinderen hadden we het er goed, maar het was voor mijn ouders - financieel gezien - een uitdagend bestaan. Ik heb er zelf slechts vage herinneringen aan. Op mijn derde stopte de pachtovereenkomst en werd de kolonie beëindigd.”
Andries legt uit dat veel van die gezinnen terugverhuisden naar Nederland. Ook waren er mensen die besloten om een Zuid-Afrikaans avontuur aan te gaan. Zo ook de ouders van Andries. “In dit land ging ik voor het eerst naar school”, vertelt hij. “We woonden in een voorstad van Kaapstad en mijn vader kreeg een goede baan in elektra. Ik had kameraden die midden in de natuur woonden. Met hen ging ik op zondag, tussen de twee kerkdiensten door, het bos in. Een beetje kattenkwaad uithalen. Dan stond je niet gek te kijken als je een slang of een fazant tegenkwam. We waren ook veel op het strand. Het klimaat is er subtropisch; echt koud is het er nooit. Ik wist niet eens dat er zoiets als een winterjas bestond. Ik sprak thuis Nederlands en op school Afrikaans of Engels. Het was een onbezorgde jeugd.”
Terug naar Nederland
Op zijn zestiende kwam Andries voor het eerst in zijn leven in Nederland. Ter gelegenheid van het 25-jarig huwelijksjubileum van zijn ouders. “We waren er zes weken en het was zes weken mooi weer. Dat gaf natuurlijk een vertekend beeld”, lacht Andries. Op zijn twintigste vertrok hij definitief naar Nederland: “Mijn ouders besloten terug te gaan. Ik denk dat ze voor ons als kinderen een betere toekomst in dit land zagen. Al snel was ik van plan om samen met een kameraad terug naar Zuid-Afrika te gaan. En toen kreeg ik verkering. Mijn vrouw zag een leven in Zuid-Afrika niet zitten. En dat snap ik wel; het is nou eenmaal nu niet meer een veilig land. Ik houd wel van de cultuur. Het is bijvoorbeeld normaal om ongepland bij een familielid binnen te lopen en aan te schuiven. In Nederland moet je alles plannen en voelt het leven gejaagder.”
Programmeren
Hoe de man met een Zuid-Afrikaans diploma in elektronica bij Van Werven kwam, is ook een heel verhaal. Andries vertelt dat hij in Nederland eerst een paar jaar als onderhoudsmonteur werkte. Tot hij interesse voor software kreeg. “Ik liep in mijn werk tegen een probleem aan en was benieuwd of de leverancier het kon oplossen. Dat deden ze niet en daarom besloot ik, uit frustratie, zelf te programmeren. Ik vond dit zo leuk, dat ik vervolgens een baan in de ict zocht. Zo ben ik uiteindelijk bij Van Werven gekomen.”
Wanneer Andries wordt gevraagd of hij zich meer Zuid-Afrikaan of Nederlander voelt, blijft het lange tijd stil. “Ik woon inmiddels wel langer hier dan daar”, stelt hij. “Als ik niet getrouwd was geweest, dan woonde ik waarschijnlijk wel in Zuid-Afrika. Maar er zijn nog veel meer mooie plekken in de wereld. Uiteindelijk voel ik me gezegend als het goed gaat met mijn vrouw, mijn kinderen en mezelf en wij allemaal van het leven genieten. En dat doe ikzelf bijvoorbeeld door - ondanks de kou - dagelijks op mijn motor naar mijn werk te gaan.”